بانک آینده در بانک ملی ادغام نشده است.
۱/به طور طبیعی یکی از پایههای تمام سناریوهای برخورد با بانک آینده حفظ سپردههای مردم و انتقال آن به بانک دیگر بود.
۲/ بهترین انتخاب جهت این امر نیز یک بانک دولتی ناتراز (به ویژه بانک هایی که ناترازی آنها ناشی از تکالیف دولتی است) بود تا انتقال سپردهها به کاهش ناترازی بانک پذیرنده منجر شود و اثر اضافه برداشت ناشی از حذف سپردهها در کلیت نظام بانکی خنثی شود.
۳/ دو بانک دولتی ملی و سپه بهترین گزینهها برای این انتقال بودند که با توجه به عدم موافقت بانک سپه در نهایت بانک ملی جهت این امر انتخاب شد. در نتیجه هم سپردهها ( حدود ۲۶۰ همت) و هم مقداری از داراییهای با کیفیت (شعب و برخی تسهیلات) به بانک ملی منتقل میشود که مابهالتفاوت این دو رقم نیز طبیعتاً میبایست از خط اعتباری بانک مرکزی تامین گردد.
۴/ داراییهای سمی و بی کیفیت بانک (مانند عمده تسهیلات و ایران مال) نیز به صندوق ضمانت سپردهها منتقل خواهد شد.
۵/ با توجه به این که بهرهبرداری مجموعه ایران مال به عنوان مهمترین دارایی بانک در قالب یک قرارداد بلند مدت (۲۰ ساله) یک طرفه به شرکت شخصی سهامدار عمده واگذار شده است؛ یکی از الزامات اجرای موثر فرایند فیصله ابطال یا حداقل اصلاح اساسی این قرارداد است که در سناریوی بانک مرکزی نیز پیش بینی شدهاست.
