باز شدن تنگه هرمز باید در قالب معاملات دو به دو سلبی و ایجابی با کشورهای بهرهبردار تنگه انجام میشد. اگر هم قرار بود در تفاهمنامه با آمریکا به آن پرداخته شود میبایست حداقل در حد همان جمله قید شده در متن آتش بس (عبور با هماهنگی نیروهای مسلح) بر مدیریت ایران در آن تصریح میشد.متن تفاهمنامه عملاً آنچنان تفسیر پذیر و مبهم است که تمام اختلافات از جمله موضوع مدیریت ایران در تنگه را باز میگذارد.