۱/ افزایش نرخ بنزین کارت جایگاهها به ۱۰ هزار تومان حتماً تصمیم عاقلانهتری نسبت به طرح سهمیهبندی و بازاریسازی روی کد ملی است که میتوانست قیمت مازاد را روی اعداد ۵۰ تا ۷۰ هزار تومان متعادل کند.
۲/ با توجه به این که این تغییر، نرخ موثر بنزین مورد استفاده مردم را حدود ۳۵ درصد (آن هم بعد از حدود ۷ سال تثبیت)افزایش میدهد و عمده بار آن نیز روی دوش افراد پرمصرف است، آن را نمیتوان مصداق شوک قیمتی دانست.
۳/ برخلاف طرح سازمان بهینهسازی که تقریباً تمام بازوهای اجرایی اصلی دولت از وزارت نفت و پالایش و پخش تا سازمان برنامه با آن مخالف بودند و صرفاً به پشتوانه چند نفر از اطرافیان و بستگان رئیس جمهور در دولت پیش میرفت، توان همراه کردن بدنه اجرایی دولت را دارد.