یک نکته تلخ در مورد سیستم اداری ایران این است که هرچه در سلسلهمراتب به سمت بالاتر میرویم، در حلقه مشاوران و نزدیکان اغلب مسئولین ارشد با افراد پیاده تر و کم مایه تری مواجه می شویم.ریشه این آسیب ساختاری چیست؟ این که در رده های بالاتر مسئله در انتخاب حلقه اطرافیان عمدتا از جنس «اعتماد و وفاداری شخصی» است تا «شایستگی و صلاحیت».