تا زمانی که بر خلاف تقریبا تمام دنیا آموزش پزشکی، تعیین ظرفیت پذیرش و تربیت نیروی انسانی در اختیار وزارت بهداشت و درمان باشد، تعارض منافع یک مانع جدی در برابر اصلاحات اساسی است.پزشک، دندانپزشک، پرستار و نیروهای حدواسط را باید متناسب با نیاز مردم تربیت کنیم، نه متناسب با دیدگاه صنفی.تجربه افزایش ظرفیت پزشکی و پیگیری تربیت بهداشتکاران دهان و دندان نشان داده که اصلاح این مسائل در ساختار فعلی، با اصطکاک و تأخیر جدی روبه‌روست.تفکیک آموزش پزشکی از وزارت بهداشت، یک اصلاح ساختاری برای تقدم منافع ملی بر دیدگاه های صنفی است.
