تجربه سنوات گذشته بارها به اثبات رسانده که تخصیص منابع ارزی بدون احراز نیاز واقعی و اهلیت‌سنجی تجاری(از جنس تجربه ۱۴۰۲ آقای فرزین یا امروز آقای همتی)، صرفاً تقاضای سوداگرانه را تحریک کرده و منابع کشور را به سمت بازارهای غیر قابل رصد و تقاضای کاذب سوق می‌دهد. مدیریت بازار ارز با کنش های منفعلانه (هر چند با نیت خیر) حاصل نمی‌شود، بلکه نیازمند حکمرانی هوشمند بر جریان ریال و ارز است.
